Duygular…
Soğuk bir evrende alınan nefes gibi,
Avuçlarında kaymasın diye çabaladığın,
Ama parmaklarının arasından sızan,
Gözyaşın bir denklemde yer kaplamaz,
Gerçekler, duygulara asla yer açmaz…
Şevki kırılan bir yıldız gibi,
Ne bir dilek tutulur ardından,
Ne de bir gökyüzünden bir şey eksilir.
Çünkü kaybolan her şey,
Sadece onu arayan için.
Kalbim, aklımın gölgesinde üşüyor şimdi,
Mantık, keskin bir bıçak,
Her hatırayı ikiye bölüyor;
Gereksiz ve geçmiş.
Bir zamanlar anlam yüklediğim her şey,
Şimdi çırılçıplak önümde;
Ne sıcaklığı var, ne de acısı.
İnsan dediğin,
Kendi yarattığı boşlukta yankılanan bir ses,
Duygular ise avutulmanın bir yolu,
Ve ben,
Her şeyi anlayacak kadar uyanık,
Ama hiçbir şeyi hissedemeyecek kadar yorgunum artık.
