Bence kainat
Senin uğruna dönmeli
Gözlerine değmeyecekse ışığı
Güneş de sönmeli
İşitilmeyecekse çığlığı
Kuşlar da ölmeli

Manasız bir hengamedir senin olmadığın yer
Çiçekler açar, ağaçlar sallanır da hep boşuna
Tren vagonları gibi ardı sıra gider mevsimler
Bahar olsa ılık esse de rüzgâr hep boşuna