Sevdiğin gün beni,
Unutacağım bana yaşattığın seni,
Ruhuma vurduğun paslı zincirleri,
Kırgınlığınla boğuşan tüm hücrelerimi,
Yeni bir umuda değişeceğim.
İhtiyaçlar hiyerarşimin en tepesi,
Gölgesinde sığındığım,
Gülüşünde barındığım,
Geçmişimden sileceğim ismini.
Bir zamanlar senle atan nabzım,
Sensiz atabileceğini öğrendiği gün,
Evvela tasımı tarağımı toplayıp,
Varlığından yokluğuna göç edeceğim.
Unutmak,
Sandığın kadar ihanet değil,
Bazen en sadık veda insana.
Seninle eksildiğim yerden,
Kendime çoğalacağım artık,
Bir başkasına değil,
Kendime varacağım.
Gün gelir de adın düşerse aklıma ansızın,
Ne kalbim titrer, ne gözlerim arar artık,
Çünkü seni değil,
Sende kaybettiğim beni gömeceğim…
