Göğsümde uyuyan o kadim güzelliği,

Adını unuttuğum tanrılardan kalan o mirası,

Geceyi omzunda taşıyan bir derviş gibi,

Kendi karanlığımda arıyorum biraz.

Ay ışığı değiyor kırık aynalara,

Her yansımada başka bir ben,

Ruhumun kıyısında kalan gölgen,

Dualarımı suskunlukla değiştiriyor.

Bir yıldız düşüyor içimdeki boşluğa,

Ne dilek kalıyor ardında, ne umut,

Sadece rüzgârın taşıdığı o eski ağıt,

Yüzyıllardır açılmayı bekleyen saklı bir ahit.

Sende olmak,

Nedeni bedelinden,

Sanki bir ömür çekilen tek kahır,

Yaşamak ya da ölmek gibi değil,

Çürümek gibi pek ağır…