İki sokak arası mekik dokumaktan bitap,

Ne kendime yetebildim ne bize,

Rasyonel sancılarla yoğrulmaktan bıkkın,

Havadan sudan keder kapıyorum artık.

Gereğinden fazla çaba sarf etmemin,

Cezasını öteki dünyaya bırakıyorum,

Önce senden göçeceğim,

Sonra cefamı bulutlardan biçecek:

Filtresi elimi yakana dek,

Sigaramdan derin bir nefes çekeceğim.

Aklı selim kalabilmek ne güzel,

Gönül mahkememin eski hakimi,

Ruhundan arınmış “tüzel” kişilik,

Avazlarıma kulak tıkama n’olur,

Eğri terazinden bir gram kaybet,

Bir yana meyleden kader ile,

Bana sensizliği hükmet.

Unutma, 

Hükmünün karşısında,

Kendi mahkumiyetimin celladı olarak, Susacağım.